جهد کن که شايد نَفْسی را به شريعه رحمن وارد نمائی . اين از افضل اعمال عند غنيّ متعال مذکور . و به شأنی بر امر الهی مستقيم باش که هيچ امری تو را از خدمتی که به آن مأموری منع ننمايد، اگر چه من علی الارض به معارضه و مجادله برخيزند .

سپاس و ستايش خداوندی را سزاوار که آفرينش را به توانائی خود از برهنگی نابودی رهائی داد و به پوشش زندگی سرافرازی بخشيد پس گوهر پاک مردم را از ميان آفريدگان برگزيد و او را به پوشش بزرگی آرايش فرمود هر که زنگ خواهش از آئينه دل زدود سزاوار اين پوشش يزدانی شد و خود را از برهنگی نادانی رهائی داد اين پوشش تن و جان مردمان را بزرگترين مايه آسايش و پرورش است خوشا روز آنکه به ياری خداوند يکتا از آلايش گيتی و آنچه در

ايّاکم يا ملأ التوحيد لا تفرّقوا فی مظاهر امر اللّه و لا فيما نزل عليهم من الآيات و هذا حق التّوحيد ان انتم لمن الموقنين و کذلک فی افعالهم و اعمالهم و کلّما ظهر من عندهم و يظهر من لدنهم کلّ من عند اللّه و کلّ بامره عاملين و من فرق بينهم و بين کلماتهم و ما نزل عليهم او فی احوالهم و افعالهم فی اقل ممّا يحصی لقد اشرک باللّه و آياته و برسله و کان من المشرکين

حاملان امانت احديّه که در عوالم ملکيّه به حکم جديد و امر بديع ظاهر مي شوند چون اين اطيار عرش باقی از سماء مشيّت الهی نازل مي گردند و جميع بر امر مبرم ربّانی قيام مي فرمايند لهذا حکم يک نفس و يک ذات را دارند چه جميع از کأس محبّت الهی شاربند و از اثمار شجره توحيد مرزوق و اين مظاهر حق را دو مقام مقرّر است يکی مقام صرف تجريد و جوهر تفريد و در اين مقام اگر کلّ را به يک اسم و رسم موسوم و موصوف نمائی بأسی نيست چنانچ

اساس دين الهی يکی است ميخواهم اين مسئله را برای شما شرح دهم * هر يک از اديان مقدسه الهيه که تا حا ل نازل شده منقسم بدو قسم است يک قسم روحانيات است معرفت اللّه است موهبت اللّه است فضائل عالم انساني است کمالات آسماني است که تعلق به عالم اخلاق دارد * اين حقيقت است و اين اصل است و جميع انبيای الهی به حقيقت دعوت کردند * حقيقت محبت اللّه است * حقيقت معرفت اللّه است * حقيقت ولادت ثانويه است * حقيقت استفاضه از نفثات

فی الحقيقه امروز روز مشاهده و اصغاست هم ندای الهی مرتفع است و هم انوار وجه از افق ظهور مشرق و لائح بايد جميع آنچه شنيده شد محو نمود و به عدل و انصاف در آيات و بيّنات و ظهورات ناظر شد امروز عظيم است چه که در جميع کتب به يوم اللّه معروف جميع انبيا و اصفيا طالب لقای اين يوم بديع بوده‌اند و همچنين احزاب مختلفه ارض و چون آفتاب ظهور از سمآء مشيّت الهی اشراق نمود کلّ منصعق و مدهوش مشاهده گشتند الّا من شاء اللّه يا ا

ای مؤمن باللّه ، در هر ظهوری ناظر به خود امر و ظهورات ظاهره من عند او بوده تا از صراط الهی نلغزی . مثلاً ملاحظه در انسان نما که اگر او را به خود او عارف شوی ، در هر قميص که او را ملاحظه نمائی ميشناسی و لکن اگر نظر بدون او از لباس و قميص داشته باشی ، هر آن و يومی که قميص تجديد شود از عرفان او محتجب و ممنوع مانی .

ميان پيمبران جدائی ننهيم ، چون خواست همه يکی است و راز همگی يکسان . جدائی و برتری ميان ايشان روا نَه . پيمبر راستگو خود را به نام پيمبر پيشين خوانده . پس چون کسی به نهان اين گفتار پی نبرد به گفته‌های نا شايسته پردازد .

هو اللّه
در انجيل مي فرمايد هر وقت مسيح مي آيد سوار بر ابر است *جمال مبارک در تفسير اين آيه مي فرمايد حضرت مسيح دفعه اولی هم آمد سوار بر ابر بود چرا که مي فرمايد من از آسمان آمده ام امّا به حسب ظاهر از رحم حضرت مريم آمده بود * در انجيل مي فرمايد به آسمان کسی صعود مي نمايد که از آسمان آمده کسي که از آسمان نيامده به آسمان نمي رود و من از آسمان آمده ام و حال آنکه از رحم مريم آمده بود *

...