هُو اللّه
پروردگارا مهربانا ، نفوسی در اين محفل روحانی در نهايت تبتّل و تضرّع حاضر شديم و توجّه به ملکوت تو نموديم و آرزوی تأييد و توفيق مي نمائيم تا با يکديگر متّحد و متّفق گرديم و مانند شهد و شير به هم بياميزيم و سبب ظهور وحدت عالم انسانی گرديم . با دلی پاک و جانی تابناک مناجات کنيم و طلب حاجات نمائيم . پرورگارا ، نظر به گناه منما. به فضل و عنايتت معامله فرما . گناه ببخش. عطا بفرما. نار محبّتت برافروز و پردهء اوهام و نفس و هوی بسوز. ما را از شرّ نفس محفوظ و مصون بدار و در ظلّ حمايتت راحت و آسايش بخش . توئی مقتدر و توانا . ع ع

حضرت عبدالبهاء : مجموعه مناجاتها حضرت عبدالبهاء ص165